Na początku było słowo. Naprawdę. Potem każda z uczestniczek nadała mu nowe znaczenie. Wycięła z kontekstu i zaopiekowała się – a to też sztuka.

Zatrzymaj się na chwilę. Złap oddech, złap słowo i pozwól sobie na odrobinę wyciszenia. To już 9 sierpnia w Galerii Białej w Bochni.

Do kolaży zasiadali młodsi i starsi po to, by buszując między wersami odnaleźć własny pomysł na wyrażenie myśli – bo kolaż to poniekąd nasza osobowość.

W podziękowaniu za CAPPUCCINO dostaniesz dostęp do mini-ebooka, który jest zapowiedzią jesiennych planów.

Między złością, niedowierzaniem i rezygnacją. Czyli w środku samego macierzyństwa. Esencja codzienności. Tych kilka spadających wersów.

Spotkanie z ludźmi, którzy mają podobnie – to nić (albo raczej słówko) porozumienia, które rodzi się, gdzieś właśnie między tymi wersami.

Wiersz pisany w trzydziestym roku życia.

Dzisiaj, gdy senność osiąga szczyty głaszczę swojego emocjonalnego wilka. Żeby tak nie szalał. Oswajam, więc dzisiaj umrę. Na chwilę. Ale zanim umrę, to wrzucę jeszcze kilka zapisków z ostatniego czasu. Zapraszam po trochę humoru.

To były miesiące pełne zwrotów akcji, nieporozumień, podziałów i szukania ukojenia. W takim razie umówmy się, że to podsumowanie dotyczyć będzie roku poetyckiego. Piszę o życiu, relacjach, polityce i przywarach.

Dużo tu pomieszania z poplątaniem. Ilość myśli przecinających synapsy, pod naciskiem emocji kurczą się. Zdają się krzyczeć, że ten tekst jest o niczym. I tak się dzieje w istocie.

Na potrzeby dobrego funkcjonowania w przestrzenie tego bloga ustalmy sobie pewien fakt. Codzienność to bardziej proza, niż poezja życia. Jednakże, po zapoznaniu się z

Nie wiedziałeś, że wydałam tomik? Ups! Trochę Cię ominęło. Ale możesz to szybko nadrobić. Chętnych zapraszam do małego zestawienia 10 najbardziej lubianych fraszek na moim instagramie.

Wstyd się przyznać, ale następne zdanie nie jest tylko metaforą. Trzeba odkurzyć komputer. Powoli, w swoim tempie wracam do tematu pozostawiania tutaj swoich myśli,

Powrót na uczelnię w charakterze prowadzącego zajęcia niewątpliwie był stresujący. Ale dał nowe doświadczenia i przede wszystkim odwagę. Myślę, też, że to pozwoliło mi lepiej przygotować do mojego własnego pisania. Pisania, które dopiero staje się kreatywne.

Dialogi to bardzo nieskoordynowane myśli. Najlepsze powstają, kiedy dajesz się ponieść niekontrolowanej paplaninie. Ale trzeba podjąć ryzyko i z drugim człowiekiem porozmawiać. A ten nie